Nektar - czyli z czego powstaje miód
Nektar jest ro roztwór cukrów, w którego skład wchodzą także: substancje azotowe, kwasy organiczne, olejki eteryczne, barwniki, witaminy, enzymy a także sole mineralne. Cukry takie jak glukoza, fruktoza i sacharoza stanową nawet do 70% składu. Jeśli w miodzie jest przewaga fruktozy to proces krystalizacji jest opóźniony, dzieje się tak np. przy miodzie akacjowym, jeśli jednak w miodzie jest więcej glukozy proces krystalizacji przebiega szybciej, dzieje się tak na przykład w miodzie rzepakowym. Substancje azotowe występują w minimalnych ilościach, nektary takich roślin jak wrzos czy zagorzałka jest bogata w związki azotowe, ponieważ zawiera ona substancje galaretowate. Co do kwasów organicznych to pojawiają one się w nektarze w różnych ilościach, ten składnik decyduje o kwaśnym odczynie nektaru i o ostrości miodu. Nektar posiada także substancje aromatyczne, które są odpowiedzialne z zapach miodu zależny od tego z jakiego gatunku był nektar. Nektar w swoim składzie ma także substancje barwne, miody zazwyczaj są w kolorach barwy żółtej. Nektar gryki jest bardzo bogaty w barwnik, dlatego miód ten charakteryzuje się barwą od brunatnej do nawet czarnej. Ilość składników mineralnych różni się i może zawierać od 0,1% do 0,4%. Nektar cebulowy posiada aż 30 razy więcej potasu niż nektar faceliowy. Nektarowanie kwiatów jest to zjawisko, w którym z gruczołów zwanych nektarnikami wydziela się nektar. Nektar zazwyczaj zaczyna wydzielać się już w pąku krótko przez rozchyleniem korony. W okresie pylenia pylników oraz przy dojrzałości słupka do zapylania osiąga największą intensywność, po czym maleje do zera. Jeśli nektar nie został pobrany to gromadzi się w kwiecie po czym ulega resorpcji, jeśli kwiat zostanie zapylony to proces wydzielania nektaru zatrzymuje się. Intensywność nektarowania związana jest z dobowym rytmem fotosyntezy i rozkwitania kwiatów. Większość kwiatów swoje najobfitsze nektarowanie ma w środkowej części dnia, gryka jednak jest obfita w nektar tylko do 10 rano. Nektarowanie może trwać od kilku godzin do nawet kilku dni w przypadku drzew owocowych. Obfitość nektarowania zależna jest od wielu czynników, jednym z nich jest genetyka. Jeden kwiat gryki w ciągu swojego życia wydziela około 0,2 mg cukrów, rzepak około 0,7mg, jabłoń 1,5 mg a dynia nawet do 60 mg. Kolejnym czynnikiem wpływającym na nektarowanie są czynniki zewnętrzne, głównie pogoda. Podczas słonecznej pogody jest największa obfitość nektarowania kwiatów. Etapy największego nektarowania są podczas pięknej słonecznej pogody z odpowiednim stanem wilgotności ziemi. Podczas zachmurzenie zaburzona jest fotosynteza co jednocześnie obniża wydajność wytwarzania nektaru. Zbadano także, że kwiaty znajdujące się na północnej stronie drzewa mają gorsze nektarowanie. Proces nektarowania także jest względny temperaturze, wiśnia nektaruje już nawet przy 8 stopniach Celsjusza, inne zaś nektarują gdy temperatura jest w granicach 16 do 28 stopni Celsjusza. Wilgotność powietrza w granicach 60 do 80% jest odpowiednia do nektarowania kwiatów. Opady deszczu mogą mieć jednak wpływ pozytywny lub negatywny, słabe deszcze zapewniają odpowiednią wilgotność gleby, przy ulewach zaś z nektarników odkrytych mogą wypłukać cały nektar. Do czynników, które może zaliczyć do nektarowania można także podać rodzaj gleby. Jeśli dana roślina jest w odpowiedniej glebie dostosowanej do swojej natury jej nektarowanie będzie bardziej obfite. Dzięki nektarowaniu otrzymujemy od pszczół cudowne miody, takie jak miód akacjowy, miód faceliowy, miód gryczany, miód rzepakowy i wiele, wiele, wiele innych rodzai miodów!
Prace pszczelarskie w lipcu
Lipiec jest bardzo gorącym okresem miodobrania. Pszczoły wylatując z ula, szukają kwiatów, z których pobierają słodki nektar i przenoszą go do ula. Proces przetwarza nektaru w miód trwa około tygodnia. Kolejnym ważnym pokarmem dla pszczół jest pyłek kwiatowy.  Lipiec w pasiece jest głównie miesiącem zbiorów. Część pszczelarzy czeka tylko do odebrania zbiorów z miodu lipowego i na tym etapie kończą swój sezon, część jednak swoje pasieki przewożą na inne pożytki takie jak na przykład gryka. Miodobranie powinno odbyć się parę dni po zakończeniu pożytku, pszczoły powinny mieć czas na przetworzenie nektaru w miód. Miód powinien być zamknięty (poszyty) w komórkach, służy do tego wosk, jeśli plastry są poszyte w około 50% można uznać, że miód już jest dojrzały i przystąpić do jego miodobrania. Jeśli jednak plastry nie są poszyte trzeba odczekać około 5-7 dni i przystąpić do miodobrania, w innym przypadku pszczoły zjedzą miód. Wybieranie pyłku pszczelego odbywa się w okresie od maja do sierpnia. Ważne jest jednak by nie doprowadzić do głodu pyłkowego rodziny pszczelej, a w efekcie do osłabienia jej. Po zebraniu pyłku ważne jest by jak najszybciej przeszedł on proces konserwacji. Pyłek konserwujemy poprzez suszenie go przez 24 godziny w temperaturze 40-45 stopni Celsjusza lub kolejnym sposobem może być mrożenie pyłku do temperatury -18 stopni Celsjusza. Warto zostawić sobie trochę suszonego pyłku na przyszły rok by wykonać ciasto cukrowo-pyłkowe które, pobudza rozwój wiosenny. Przyjmując zasadę, że w pasiece matkę pszczelą użytkujemy dwa sezony, w lipcu także możemy wymienić stare matki na nowe. Matki najlepiej przyjmowane są od maja do lipca a także we wrześniu. Matki, które są duże i odchowane są lepiej przyjmowane. By nowa matka została przyjęta przez rodzinę muszą zostać spełnione pewne warunki: brak matki i mateczników, podobieństwo rasowe, obecność młodych pszczół, a także dopływ pokarmu. By matka została dobrze przyjęta konieczne jest także zniwelowanie zapachu starej matki. Jeśli pszczelarz swojego sezonu nie zakańcza na miodzie lipowym do jego obowiązków należy przewiezienie pszczół na nowy pożytek, z którego chce otrzymać miód. W tym także okresie często napotyka się przypadki zgnilca amerykańskiego. Bakteria ta rozwija się wolno i pierwsze jej objawy pszczelarz może zauważyć nawet dopiero po miesiącu czy dwóch. Nieprawidłowy wygląd zasklepów może wskazywać na rozwój choroby, bardziej zaawansowani i spostrzegawczy pszczelarze mogą wychwycić nieprawidłowości w ulu tylko na podstawie niewielkich zmian kolorystycznych. By zlikwidować chorobę stosuje się dwie metody: metodę likwidacji chorej rodziny lub wykonanie zabiegu podwójnego przesiedlenia, tą metodę jednak można zastosować tylko do 20 lipca by pszczoły zdążyły wychować nową generację pszczół do zimy. Podsumowując w lipcu w pasiece: - Pyłek zostaje wybierany z ula. - Jest szczyty miodobrania. - Wymieniamy matki na nowe. - Kontrolujemy ul pod względem bakterii zawilca amerykańskiego.
Miód spadziowy - idealny na prezent
Miód spadziowy ze spadzi iglastej to bogate źródło minerałów i witamin, dlatego świetnie sprawdzi się jako prezent dla ukochanej osoby, o której zdrowie chcemy zadbać. Miód spadziowy iglasty to prawdziwa perełka wśród miodów. Jego niesamowite właściwości i ogrom zalet sprawiają, że jest ceniony zarówno w zaciszu domowym, kuchni, jak i w medycynie naturalnej. Oto jedne z najważniejszych właściwości zdrowotnych miodu spadziowego: Bogactwo minerałów: Miód spadziowy iglasty zawiera więcej minerałów niż miód nektarowy. Znajdziesz w nim  ogrom minerałów np. takie jak potas, magnez, wapń, żelazo i mangan. Działanie antybakteryjne i antywirusowe: Miód spadziowy ma silne właściwości antybakteryjne i antywirusowe, co pomaga w zwalczaniu infekcji i wspiera układ odpornościowy, a także pomoże przy procesie leczenia ran. Działanie przeciwzapalne: Regularne spożywanie miodu spadziowego może pomóc w załagodzeniu stanów zapalnych, któe pojawiły się w organizmie. Wspomaganie układu oddechowego: Miód spadziowy jest często stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych, takich jak przeziębienia, kaszel i zapalenie oskrzeli. Wzmacnianie układu odpornościowego: Dzięki bogactwu witamin i minerałów, miód spadziowy wspiera funkcjonowanie układu odpornościowego, co pomaga w zapobieganiu chorobom. Zalety miodu spadziowego: Niesamowity smak i wyjatkowo aromatyczny zapach: Miód spadziowy ma charakterystyczny, lekko żywiczny smak i ciemną barwę, co sprawia, że jest wyjątkowym dodatkiem do różnych potraw. Naturalny produkt: Jest to produkt 100% naturany, bez dodatku konserwantów i barwników. Wielofunkcyjność: Miód spadziowy można stosować nie tylko jako słodzik do herbaty czy kawy, ale także jako dodatek do wypieków, sosów, sałatek i deserów, a także bezposrednio ze słoika. Działanie relaksacyjne: Spożywanie miodu spadziowego może pomóc załagodzić nas stres i ułatwić zasypianie. Jak spożywać miód spadziowy: Na ciepło: Dodaj do herbaty, ale pamiętaj, aby temperatura napoju nie przekraczała 40°C, żeby nie stracić cennych właściwości. Na zimno: Stosuj jako słodzik do jogurtów, owsianki, smoothie czy sałatek. Samodzielnie: Możesz spożywać łyżeczkę miodu spadziowego bezpośrednio – to doskonały sposób na szybkie dostarczenie energii i składników odżywczych.
Miód leśny - dobroczynne właściwości prosto z Kaszubskich lasów!
Pochodzenie miodu leśnego: Miód leśny jest produktem pszczelim pozyskiwanym z nektaru kwiatów rosnących w lasach na czystych terenach Kaszubskich oraz z wydzielin mszyc i czerwców na drzewach, głównie iglastych i liściastych. Nasz miód leśny najczęściej pochodzi z lasów sosnowych, jodłowych i bukowych. Dzięki różnorodności roślinności leśnej, miód ten charakteryzuje się bogatym smakiem i aromatem. Opis miodu leśnego: Miód leśny ma zazwyczaj ciemną barwę, od jasnobrązowej do niemal czarnej, co wynika z obecności składników mineralnych oraz barwników roślinnych. Ma gęstą konsystencję, jest wyrazisty, posiada lekko żywiczny smak. Jego zapach jest intensywny, przypominający aromaty leśne. Zastosowanie zdrowotne miodu leśnego: 1. Działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne - dzięki obecności enzymów i związków fenolowych, miód leśny wspomaga walkę z infekcjami. 2. Wsparcie układu immunologicznego - regularne spożywanie miodu wzmacnia odporność organizmu. 3. Łagodzenie objawów przeziębienia i grypy - miód leśny pomaga w łagodzeniu kaszlu, bólu gardła oraz kataru. 4. Poprawa trawienia - wspomaga pracę układu pokarmowego, szczególnie w przypadku problemów żołądkowych i jelitowych. 5. Detoksykacja organizmu - pomaga w usuwaniu toksyn z organizmu dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym. Przepisy z użyciem miodu leśnego Napój wzmacniający odporność: Składniki: 1 szklanka ciepłej (nie gorącej) wody 1 łyżka miodu leśnego 1 łyżeczka soku z cytryny 1 kawałek świeżego imbiru Przygotowanie: Wymieszaj wszystkie składniki i pij codziennie rano na czczo. Maseczka na twarz nawilżająco-odżywcza: Składniki: 1 łyżka miodu leśnego 1 łyżeczka jogurtu naturalnego Kilka kropli soku z cytryny Przygotowanie: Wymieszaj wszystkie składniki, nałóż na oczyszczoną skórę twarzy i pozostaw na 15-20 minut, a następnie spłucz ciepłą wodą. Chlebek bananowy z miodem leśnym: Składniki: 2 dojrzałe banany 2 jajka 1/2 szklanki miodu leśnego 1/4 szklanki oleju kokosowego 1 i 1/2 szklanki mąki pełnoziarnistej 1 łyżeczka proszku do pieczenia Szczypta soli Przygotowanie: Rozgrzej piekarnik do 180°C. Rozgnieć banany i wymieszaj z jajkami, miodem i olejem. Dodaj suche składniki i dokładnie wymieszaj. Przelej ciasto do formy wyłożonej papierem do pieczenia i piecz przez około 45-50 minut, aż wierzch będzie złocisty. Miód leśny to skarb natury, który nie tylko wzbogaca naszą kuchnię, ale również wspiera zdrowie i urodę. Regularne jego spożywanie oraz stosowanie w domowych kosmetykach przynosi liczne korzyści zdrowotne.
Miód wiosenny (wielokwiatowy) - miód ze zbioru 2024
Miód wiosenny (wielokwiatowy) Miód wielokwiatowy wiosenny jest jednym z najbardziej popularnych i uniwersalnych rodzajów miodu. Powstaje z nektaru różnych gatunków kwiatów, które kwitną w okresie wiosennym, Sprawia to, że jego smak, kolor i aromat mogą się różnić w zależności od regionu, pory roku i dominujących roślin. Miód wielokwiatowy wiosenny zazwyczaj charakteryzuje się łagodnym, słodkim smakiem i delikatnym, kwiatowym aromatem. Zastosowanie miodu wielokwiatowego wiosennego:     Wzmacnianie odporności - Miód wiosenny zawiera witaminy, minerały i antyoksydanty, które mogą pomóc wzmocnić nasz układ odpornościowy. Regularne spożywanie miodu może naturalnie zwiększyć odporność organizmu na infekcje.     Łagodzenie objawów alergii - spożywanie miodu kwiatów może pomóc w łagodzeniu objawów sezonowych alergii, takich jak katar sienny, dzięki stopniowemu "odczulaniu" organizmu na pyłki.     Właściwości antybakteryjne i przeciwzapalne - Miód ma naturalne właściwości antybakteryjne, co sprawia, że jest skuteczny w leczeniu drobnych ran i oparzeń. Może również działać przeciwzapalnie, pomagając w łagodzeniu stanów zapalnych gardła i jamy ustnej.     Poprawa trawienia - Miód wielokwiatowy może wspomagać procesy trawienne, dzięki swoim właściwościom prebiotycznym, które wspierają zdrową mikroflorę jelitową.     Naturalny środek na kaszel: Miód jest skutecznym środkiem na kaszel, zwłaszcza w połączeniu z ciepłą wodą, cytryną i imbirem. Może łagodzić podrażnienia gardła i zmniejszać częstotliwość kaszlu.   Przepis z miodem wielokwiatowym wiosennym: Miodowo-cytrynowy napój wzmacniający Składniki:     1 szklanka ciepłej wody (nie wrzącej)     1 łyżka miodu wielokwiatowego wiosennego     Sok z 1/2 cytryny     Opcjonalnie: kawałek imbiru, szczypta cynamonu Sposób przygotowania:     Podgrzej wodę do ciepłej, ale nie wrzącej temperatury (ok. 40-50°C).     Dodaj miód wielokwiatowy i dokładnie wymieszaj, aż miód całkowicie się rozpuści.     Dodaj sok z połowy cytryny i ponownie wymieszaj.     Jeśli chcesz, dodaj kawałek świeżego imbiru (starty lub w plasterkach) oraz szczyptę cynamonu dla dodatkowego smaku i korzyści zdrowotnych.     Napój jest gotowy do picia. Najlepiej spożywać go na czczo rano lub przed snem. Ten prosty napój może pomóc wzmocnić odporność, poprawić trawienie oraz łagodzić objawy przeziębienia i grypy.